Vadermoord: Wixel aka sonic youth & Frank Vanderlinden aka Pixies

Gisteren gezien in het stuk Wixel die sonic youth coverde. Deze jonge kerel is een talent, en hoewel zijn set gisteren nogal rommelig was zat ze wel mooi in elkaar. Het gespeel met oude cassetjes en zijn macbook brachten oude en nieuwe technologie perfect bij elkaar. Natuurlijk moet je zijn voor het dromerige genre dat Wixel speelt. Ik ken ook maar 1 of twee liedjes van sonic youth dus ik weet niet of hij ze waarheidsgetrouw heeft nagespeeld maar mij konden zijn bewerkingen wel bekoren.

Maar natuurlijk kwam het overgrote deel van de mensen om Frank Vanderlinden, het kopstuk van de mens, aan het werk te zien met de catalogus van Pixies. Hij begon alvast veelbelovend met wave of mutulation om dan verder te gaan met een ietwat rare versie van where is my mind. Het werd al gauw duidelijk dat hij niet van plan was om enkel de bekendste nummers van Pixies te spelen, zijn versie van Caribou ging bij momenten een beetje de mist in maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door de grappige bindtekst die eraan vooraf ging. Daarna speelde hij nog een voor mij echt prachtige versie van Tame om dan over te schakelen op elektrisch geweld. Debaser was het meest expressieve nummer van de avond waarmee hij volgens mij toch wel een deel van het publiek kippenvel bezorgde. En terwijl hij bij gouge away een verhaaltje over samson vertelde voelde ik mij helemaal op mijn gemak daar vooraan in de stuk studio op mijn kussentje. Volgde nog het onbekende maar zeer sfeervolle cactus vanop surfer rosa. Waarna hij afging en vervolgens 2 seconden later terug opkwam om nog even een cover van Neil young te spelen. Winterlong werd namelijk ook al eens gecoverd door de pixies. Daarna sloot hij af met weer wave of mutulation maar ditmaal met bassiste erbij. Een geslaagde avond dus en zeker voor herhaling vatbaar.

https://i2.wp.com/www.nieuwsblad.be/Assets/Images_Upload/2007/10/08/B1_GA61I7GK8.1+BPYDMANS.jpg
De looks van Frank Black heeft hij al helemaal, de stem is echter niet te evenaren.

~ door hoofdtelefoon op maart 20, 2008.

2 Reacties to “Vadermoord: Wixel aka sonic youth & Frank Vanderlinden aka Pixies”

  1. […] gisterenavond. Volgens Hoofdtelefoon viel de interpretatie van de Pixies door Frank Vanderlinden zeer goed te pruimen. Stem of voeg toe aan […]

  2. Ik vond helaas dat Frank’s stem vaak tekort schoot omdat hij niet zo hoog kan zingen als Black Francis/Frank Black. En dat hij de liedjes misschien nog wat meer naar zijn hand had moeten zetten om in een voor zijn stem geschikte toonaard uit te komen – wat anderzijds gezien de complexiteit van de liedjes (akkoorden en riffs over de hele gitaarhals) niet al te simpel zal zijn. En dat stoorde toch wel wat. Vooral omdat Frank wel degelijk een goeie stem heeft. Maar helaas veel te verschillend van die van het Pixies-opperhoofd.

    Wixel was een openbaring met zijn inventieve herwerkingen van Sonic Youth’s liedjes. Slechts vaag herkenbaar en degelijk uit elkaar gehaald en opnieuw opgebouwd. Sterk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: